• DOLAR
    $1.309,3500
  • EURO
    $0,2744
  • ALTIN
    $32.633,0000
  • BIST
    1,2170
Saban Korkmaz
Saban  Korkmaz
sabankorkma@afyonhisargazetesi.com
SENİ BİR DAHA GÖRMEYEYİM
  • 0
  • 140
  • 01 Aralık 2020 Salı
  • +
  • -

 

    İşte ibret dolu bir hayat hikâyesi, okuyup etkilenmemek elde mi? Gelin hep beraber okuyarak bir tefekkür edelim.

    Adam sevdiği bir kızla evlenmişti. İki tane de çocukları olmuştu bu ara. Annesi ile birlikte kalıyorlardı. Annesi evde bir yere yatıya gittiğinde evde huzur oluyordu ama kadın eve geldiğinde her nasılsa bütün huzursuzluklar çıkmaya başlıyordu.

   Adamın hanımı her ne kadar kaynanasına çok güzel davransa da kaynana bir şeyler bulup, gelinin hep azarlamaya ve kalbini kırmaya çalışıyordu. Oğlu eve geldiğinde de bir odaya çekiyor oğluna gelini hakkında olmadık şeyler söylemeye çalışıyordu.

   Evdeki huzursuzluk haddini neredeyse aşmış bulunuyordu. Adam üç günlüğüne bir başka şehirdeki toplantıya katılması gerekiyordu. Evden ayrılırken de hanımına: “Eve dönüşümde seni bu evde görmeyeceğim anladın mı? Ne et, ne et bu evden git.” Demişti.

    Aradan iki gün geçmişti ki gelin hanım eve harç görmeye gittiğinde bir arabanın altında kalmış ve ağır yaralı olarak hastaneye kaldırılmıştı. Kocası gelince de kocasını tanıyamamıştı. Şuuru kaybolmuştu. Geride yaşadığı hayattan hiçbir şey bilmiyordu. Kocası bu durumu öğrenince toplantıya gitmeden önce hanımına söylediği sözler için pişman olmuştu ama neye yarardı bu durum.

   Gelin hanımın yaraları iyileştikten sonra taburcu oldu. Adam hanımını eve getirdi. Gelin hanım evdeki kaynanasına bakıp kocasına sormuştu: “Bu kadın kim?” diyerek. Adam da dedi ki:”  Bu benim Annem.” Bunun üzerine gelin hanım: “Çok güzel bir annen var, çok cana yakın bir annen var, ben onu çok sevdim.” Diyordu. Gelin hanımın bu söylediği cümleler üzerine bütün buzlar erimiş gibiydi. Evde artık bambaşka bir hava vardı. Gelin kaynana çok güzel bir şekilde geçinip gidiyorlardı.

    Evde oluşan bu güzel ortam daha çok çocukları olumlu bir şekilde etkilemişti. Çocuklar da bu duruma şaşırıyorlardı ama bir şey söyleyemiyorlardı. Öyle ki insanlar birbirlerine güzel sözler söyleyince aradaki buzlar demek ki birden çözülüveriyor, aradaki muhabbet köprüleri yeniden kuruluveriyor. Atalarımız ne güzel söylemiş:

     “Kötülükten ne çıkar, sen güzel gör, güzel düşün, güzel sözler sarf et, tatlı dilli ve güler yüzlü olmaya bak. Sen böyle yaparsan karşındaki dağ bile olsa yıkılır gider.”

                    

 

Sosyal Medyada Paylaşın:

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

Sponsorlu Bağlantılar
reklam
  • YENİ
  • YORUM